بود و نبود وزارتخانه ای به نام جهاد کشاورزی..

"نقدی بر عملکرد وزارت جهاد کشاورزی"

تاریخ کشاورزی یه جورایی با زندگی انسانها عجین گشته یعنی پس از مدتی که بر اساس ادعای دیرینه شناسان انسان نخستین ابتدا فی البداهه (الله بختگی)زندگی میکرده و به روایتی هر چه پیش آید خوش اید روزگار میگذرونده و از طریق خوردن میوه درختان و شکار سایر جانداران امرار معاش میکرده..اما از انجا که انسان هم متفکر است هم کنجکاو و هم با هوش و دارای پشتکار بر اساس اتفاق یا بر اساس موارد ذکر شده پی برد که اگر دانه گیاهی یا درختی در زیرخاک قرار بگیره و شرایط محیطی برایش فراهم باشه به محصول می نشیند..بگذریم به هر حال چند سال یا چندصد سال گذشت تا انسان به اصول اولیه کشاورزی پی برد؟ فقط خدا عالم است، و این بود سرآغازی از یک تحول نوین در زندگی انسانها..آنها به مرور آموختند که چه گیاهانی قابل خوردن هستند که البته به نظرم در این میان گزینه آزمون و خطا باعث افزایش تجارب انسانهای نخستین گشته است..ای بسا انسانی از روی کنجکاوی و گرسنگی مفرط گیاهی را میخورده و دو حالت معمولا اتفاق می افتاده یا گشنگیش برطرف میشده یا گیاه سمی بوده و انسان بخت برگشته را به کام مرگ می کشیده یا در حالت خوشبینانه او را مدتی رنجور می ساخته..و بقیه انسانها پی می بردند که مثلا فلان گیاه سمی هست یا خوراکی..بگذریم آزمون و خطا بوده است دیگر، مثل خیلی از کارهای مسولین عزیز مملکتمون که هنوز که هنوز است خون انسانهای نخستین در رگشان است و اشتیاق فراوان هزار راهه نرفته را در عرصه خدمت رسانی به ملت همیشه در صحنه را با شوق فراوان از خود بروز می دهند و حاضر نیستند یه نیم نگاهی به کشورای پشرفته و پیشرو بکنند...یه همچین مسولین ساعی و تلاشگری داریم ماااااا.بگذریم کمی به خاکی زدیم و از اتوبان خارج شدیم..می گفتم.. انسانها پس از سالیان سال و انتقال تجربیات از نسلی به نسل دیگر توانستند دانش کشاورزی و به طبع آن یکجا نشینی را بنا نهند.آری اینچنین بود که کشاورزی در اقصی نقاط این کره خاکی به وجود آمد تا به نسل ما رسید..

...............................خب یه استراحتی بکنیم و نفسی چاق کنیم...........................................

کشورما، ایران عزیز نیز به گواه مستندات تاریخی از اولین خاستگاه های کشاورزی بوده و پیشینیان ما با هوش و استعداد خود توانستند با ابداعاتی همچون قنات خاک این مرز و بوم را به کشاورزی اختصاص بدهند..چه زحماتی کشیده اند پیشینیان ما خدا جایگاهشون را بهشت برین قرار بده..و ما چه هنر و ابتکاری نوین به خرج دادیم و زدیم رو دست اونا..شروع کردیم به حفر چاه های عمیق و چنان در این کار ساعی و تلاشگر هستیم که عن قریب سرزمین آبا و اجدادیمون را خشک خشک بدیم تحویل نسل بعدی..میخوام بگم یه همچین آدمای هستیم ما...اونا هزاران سال زحمت کشیدن عرق ریختن قنات ایجاد کردند ماها حتی بیل و کلنگ هم دستمون نگرفتیم، یه تلفن زدیم دستگاه حفار اومد خودمون هم یه ژست مهندس ماابانه به خودمون گرفتیم و در عرض تقرییا چند دهه سفره های آب زیرزمینی رو کشیدیم بالا و داریم میریم که یه سرزمین بی آب و علف را بدیم نسلهای بعدی..آخرشم بگیم ای بابا خدا کریمه..خدارو چه دیدی شاید یه بار دیگه سیل و طوفان حضرت نوح راه افتاد همه جا را برد زیر آب و همه چی شد مثل رزو اولش..

بگذریم..بحثمون راجع به بود و نبود وزارتخانه معظم جهاد کشاورزی هست. در اینجا به بیان یه سری مشکلات و چالشهای عمده و عمیق و مدید در بخش کشاورزی اشاره می کنم که شامل موارد زیر می باشد:

- بروز مشکلات عدیده در بخش تولید محصولات کشاورزی

- عدم خودکفایی در تولید گندم

- عدم وجود برنامه ای شفاف در چارچوب یک نظام راهبردی و کاربردی در بخش کشاورزی

- سوء مدیریت در بازار محصولات و نهاده های کشاورزی

پرداختن به هریک از این مشکلات خود نیاز به مقاله ای جدا دارد که در این مطلب امکانش نیست..اما آنچه که ما شاهد آن هستیم تمامی این مشکلات و چالشها سایه به سایه بخش کشاورزی با گذشت بیش از چهار دهه به جلو اومدن و متاسفانه بیانگر این است که وزارتخانه معظم جهاد کشاورزی هیچگونه برنامه مشخص و مدونی برای رفع این مشکلات ندارد و بخش کشاورزی و مجموعه کشاورزان با سرسختی و تلاش مضاعف و حتی با لجاجت مثال زدنی با این مشکلات دست به گریبانند و به هر حال تاکنون توانسته اند چرخ تولید در بخش کشاورزی را همچنان به حرکت در آورند و در این میان وزارت جهاد کشاورزی صرفا با آماربرداری و گزارش نویسی تونسته یه سری آمار و اطلاعات را به دستگاه های ذیربط ارائه دهد فقط همین..در واقع می توان چنین نتیجه گیری کرد که بود و نبود وزارت جهاد کشاورزی هیچ تاثیری و تغییری در وضعیت کشاورزی ایران ندارد و اگر داشت پس از گذشت تقریبا چهار دهه آثار خود رو نشان می داد.