آن جزیره بدبخت !

يك جزيرۀ بدبخت در سال 1960 توان دفاع نظامی از خودش را نداشت ، چند بار بين ژاپن و انگلستان دست به دست شد ، دسترسی به آب شيرين نداشت و مثل ایران هم نفت زير خاكش نبود ، درآمد سالیانۀ ساکنین اين جزيره کمتر از 500 دلار بود يعنی روزانه 5.1 دلار ...
اما امروز همان جزیرۀ بدبخت :
➕ درآمد سرانه 75 هزار دلار دارد
➕ جزو پنج كشور شفاف دنياست و پنج ميليون گردشگر خارجی در سال دارد
➕ یازدهمین اقتصاد برتر جهان است
اين جزيره سنگاپور است
اما جزیرهای که صد سال از ما عقب بود چطور به اینجا رسید ؟
� برنامه ریزی
� جذب بهترین ها از خارج
� سالم سازی مدیران
� جلب اعتماد جهانیان
� جلوگیری از فرار مغزها
� برتری منافع ملی بر منافع فردی
� بهره گیری از بهترین مشاوران
� انعطاف پذیری در سیاستهای کلان
� حذف مالیات برای سرمایهگذاران خارجی
� ارتباط سالم با دنیا بر مبنای منافع ملی
� پرهیز از تفرقه در جامعۀ چند قومیتی
� پرهیز از خطرناک نشان دادن خود برای دنیا
� شرکت مدیران در کالج های بزرگ مدیریتی
� انتقادپذیر بودن و تلاش برای رفع نواقص
� بیرحمی نسبت به خلافکاران و رشوهگیران
� نظام قضایی فارغ از جناحهای سیاسی
� رونق صنعت توریسم و ایجاد اشتغال
� مبارزه با رانت خواری اطلاعاتی
� برابر دانستن همه انسان ها در برابر قانون
� آموزش زیستن در جامعه ای پیشرفته از طریق رسانه های جمعی و پاکیزه نگه داشتن محیط زیست خویش به عنوان یک تعهد جمعی
باور داشته باشیم که انجام این موارد کار دشواری نیست..
برچسب:
نویسنده: غزل صالحپور